Τα τσιμπήματα σφήκας ή μέλισσας σε παιδιά είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το δηλητήριο που απελευθερώνεται κατά το τσίμπημα του εντόμου περιέχει ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις ποικίλλης βαρύτητας.
Τα περισσότερα παιδιά εμφανίζουν μόνο τοπική αντίδραση στο σημείο του νυγμού με ερυθρότητα, οίδημα και κνησμό, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να είναι συστηματικές, με γενικευμένη κνίδωση ή συμμετοχή του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος (αναφυλαξία).
Όπως και σε άλλα αλλεργικά νοσήματα, η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη διάγνωση. Σε περιπτώσεις που η αντίδραση είναι ήπια και αφορά μόνο το δέρμα, αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση αντιισταμινικού ενώ δεν απαιτείται περεταίρω διερεύνηση. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, γίνεται εκτίμηση κινδύνου και, αν έχει εκδηλωθεί αναφυλακτική αντίδραση, παρέχεται πλάνο επείγουσας αντιμετώπισης που περιλαμβάνει τη χορήγηση αυτοενιέμενης αδρεναλίνης σε μελλοντικό επεισόδιο. Η παιδοαλλεργιολογική διερεύνηση περιλαμβάνει ειδικές αιματολογικές εξετάσεις, οι οποίες γίνονται συνήθως μετά από διάστημα 4 εβδομάδων και έως 6 μήνες από το τσίμπημα. Ο λόγος είναι ότι τα επίπεδα των ειδικών IgE αντισωμάτων μειώνονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου και τα αποτελέσματα των εξετάσεων μπορεί να είναι ψευδώς αρνητικά δυσχεραίνοντας τη διάγνωση.
Σε περιπτώσεις αναφυλακτικής αντίδρασης μετά από δήγμα σφήκας ή μέλισσας, παρέχεται πλάνο επείγουσας αντιμετώπισης και συνταγογραφείται αυτοενιέμενη αδρεναλίνη αφού προηγηθεί ενημέρωση και κατάλληλη εκπαίδευση. Επίσης, γίνεται σύσταση για θεραπεία απευαισθητοποίησης με τη μορφή υποδόριων εμβολίων, η οποία διαρκεί συνήθως 5 έτη και εμφανίζει πολύ καλά αποτελέσματα.
