Η φαρμακευτική αλλεργία αφορά ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού μετά τη λήψη κάποιου φαρμάκουπου προκαλεί την εκδήλωση αλλεργικών συμπτωμάτων. Δεν είναι κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια αλλεργία — η σωστή διαφοροδιάγνωση είναι κρίσιμη.
Από τις αναφερόμενες πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις σε φάρμακα, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό επιβεβαιώνεται μετά από παιδοαλλεργιολογική εκτίμηση και διερεύνηση.
Οι αλλεργικές αντιδράσεις σε φάρμακα μπορεί να είναι άμεσου τύπου, όπου τα συμπτώματα εκδηλώνονται εντός μερικών λεπτών έως 2 ώρες από τη λήψη. Συνήθως εμφανίζεται κνησμώδες δερματικό εξάνθημα, με ή χωρίς αγγειοοίδημα, και πιο σπάνια συμπτώματα από το αναπνευστικό (βήχας, δύσπνοια ή συριγμός) ή το καρδιαγγειακό (όπως ζάλη ή υπόταση), με πιο σοβαρή εκδήλωση και δυνητικά απειλητική για τη ζωή εκείνη της αναφυλαξίας.
Η αξιολόγηση περιλαμβάνει αναλυτικό ιστορικό και, όπου χρειάζεται, αιματολογικό έλεγχο για την ανεύρεση ειδικών IgE αντισωμάτων, δερματικές δοκιμασίες και τέλος ελεγχόμενη πρόκληση σε ασφαλές περιβάλλον.Πρωταρχικό μέλημα είναι να τεθεί με ακρίβεια η διάγνωση της φαρμακευτικής αλλεργίας ή να αποκλειστεί. Ένα πολύ συχνό διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα σε παιδιατρικούς ασθενείς είναι η εμφάνιση κηλιδοβλατιδώδους εξανθήματος κατά τη διάρκεια αγωγής με αντιβιοτικά στα πλαίσια κάποιας λοίμωξης. Στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ασθενών το εξάνθημα δεν είναι αλλεργικής αλλά λοιμώδους αιτιολογίας. Ωστόσο, στην περίπτωση που επιβεβαιωθεί κάποια φαρμακευτική αλλεργία, κρίνεται απαραίτητη η ανεύρεση ασφαλών εναλλακτικών φαρμάκων για μελλοντική χρήση.
